| BOEKRECENSIE |
|
|
"Het enneagram
in
management"
|
Print |
|

Oscar David
|
Mensen in hokjes plaatsen is soms een beladen
onderwerp. We weten dat in een ontwikkelde
wereld het stigmatiseren van personen tot
genante en pijnlijke situaties kunnen leiden,
vooral als we het overdrijven of het bij het
verkeerde eind hebben. Van de ander kant… in
hokjes plaatsen is wel lekker, want het schept
duidelijkheid. In onze meest fundamentele
houding, als we in de overlevingsmodus zijn,
dan is het zelfs vitaal om snel gevaar te
kunnen identificeren. Maar als je dan toch in
hokjes denkt, welke hokjes zijn zinvol en
helpen je bij je rol als manager in een
organisatie? Daarover gaat het boek “Het
enneagram in management” van Oscar David. Hij
schetst niet alleen hoe het enneagram in elkaar
zit, maar ook hoe je het kunt inzetten bij
leiding geven en bij je persoonlijke
ontwikkeling.
|
|
Het enneagram is de visualisatie van inzicht in
karakterindeling dat in de loop van vele jaren is
ontstaan. Het verdeelt karakters in negen typen,
waaronder de verbeteraar, de verdieper en de
ondersteuner. Door deze negen typen in een bepaalde
volgorde in een negenhoek te plaatsen, ontstaat een
visualisatie die beter beklijft en daardoor gebruikt kan
worden bij het in hokjes plaatsen van personen, inclusief
de manager zelf.
Elk type wordt door David beschreven door de
ogen van het type zelf en door die van anderen. Hij geeft
typische thema’s die een bepaald type bezig kunnen
houden. Daarnaast wordt elk type als het ware in een
organisatie geplaatst en beschreven hoe je het type als
manager herkent, hoe je een organisatie met overwegend
dit soort type personen herkent en wat de
ontwikkelmogelijkheden zijn.
Het interessante aan het enneagram is dat een type
niet statisch is. Juist onder invloed van stress, of
omgekeerd in toestand van ontspanning, heeft elk type de
neiging over te gaan in een ander type. Een waarnemer neigt
bijvoorbeeld naar een vernieuwer als hij/zij onder stress
is, of naar een bepaler waneer hij/zij ontspannen is. Het
enneagram beschrijft daarmee karakters op dynamische wijze.
Bovendien komt het vaak voor dat een karaktertype bepaalde
kenmerken van zijn “buren” uit het enneagram
heeft. Plat gezegd, met het enneagram plaats je een persoon
niet in een hokje, maar als het ware in een territorium. Dit
verhoogt voor mij de toepasbaarheid enorm, omdat een
karakter in een schakering van hokjes geplaatst wordt. Dit
benadert de werkelijkheid een stuk beter.
Na de uitvoerige beschrijving van de negen typen
in het enneagram, wordt de aandacht gericht op wat je er in
de praktijk mee kunt. De auteur heeft gekozen voor een
vraag-en-antwoord-spel, wat het een overzichtlijk en
toegankelijk deel van het boek maakt. Het ontwikkelen van
een team
gebeurt met het enneagram door inzicht in elkaars
persoonskenmerken te geven en de aandacht te vestigen op de
sterkten en door de valkuilen bespreekbaar te maken. Het
enneagram is dus geenszins bedoeld om personen te
veranderen, als dat al zou gaan, maar om accenten aan te
brengen bij de persoon zelf en bij zijn
omgeving.
Wat een zeer interessant onderdeel van het boek
had kunnen zijn is een vergelijking van het enneagram met
andere persoonlijkheidstypologiën zoals LSI, Belbin en
PAPI. Daar wordt slechts summier op ingegaan.
Jammer.
Wat ik bij het lezen van “Het enneagram in
management” heel sterk had is de herkenning van mijn
eigen karaktertrekken. Natuurlijk herken je bij andere
persoonlijkheidstypologieën ook wel het een en ander,
maar zo sterk als in dit geval heb ik dat nog nooit
meegemaakt. In coachingsgesprekken ga ik het enneagram
zeker eens proberen te gebruiken.
|